Fjorden van Oman en racen in de zandduinen van Ras al Khaimah

Tijdens onze vakantie in Ras al Khaimah hebben wij  een mooie tocht gemaakt door de fjorden van Oman. Toen we de trip boekten, was ik er van overtuigd dat we in Ras al Khaimah op een boot zouden stappen en van daaruit naar Oman zouden varen. Zo is het niet helemaal gegaan.
Op de dag van de boottocht worden we al voor 7.00 ‘s morgens opgehaald uit ons hotel. We pakken nog even gauw een broodje mee van het ontbijtbuffet en een kopje thee. Dan gaan we op pad om onze medepassagiers uit verschillende hotels op te halen. Natuurlijk duurt dat even, want met zo’n groep zijn er altijd mensen die niet klaarstaan op de afgesproken tijd. Maar na een uurtje kunnen we echt op pad richting Oman. Als we bij de grens aankomen, moeten we allemaal uitstappen( ongeveer 20 man) en het grens gebouw in. Overal hangen borden dat we geen foto’s mogen maken, en dat doen we ook maar niet, hoewel we dat erg jammer vinden. De grens is een echte muur met mooie arabische poorten erin. Je verwacht ieder moment het vliegend tapijt uit de Efteling voorbij te zien komen. Bij gevaar kan men daar echt de poorten sluiten. Binnen in het douane kantoor moeten wij om beurten ons paspoort afgeven, terwijl de beambte ons diep in de ogen kijkt en vergelijkt met de foto in het paspoort. Als hij alle 20 paspoorten in ontvangst heeft genomen, gaat hij al onze gegevens in de computer zetten. Vervolgens krijgt ieder paspoort 2 stempels en dan krijgt ieder zijn paspoort weer terug. We stappen allemaal weer ons busje in.

Dit was de grens om de Verenigde Arabische Emiraten te verlaten. Na 100 meter stoppen we weer, bij weer zo’n mooie grens en herhaalt het hele verhaal zich. Dit is de grens Oman in. Door dit oponthoud zijn wij om half 11 bij de boot. De boot is een Dow, een Arabische platte boot. op de grond liggen mooie kleden en dikke kussens, waardoor je heerlijk op het dek kunt zitten en kunt genieten van het uitzicht. Het uitzicht is bizar, hele hoge onherbergzame bergen, waar helemaal niets groeit. Zo nu en dan zie je een kleine nederzetting. De gids vertelt dat de mensen die daar wonen, alleen in de bewoonde wereld kunnen komen met een boot. Wegen zijn er niet, net zo min als elektriciteit. De mensen die daar wonen worden betaald door de overheid, om zo de cultuur van deze nederzettingen in stand te houden. De zee is schitterend blauw en helder. Onze schipper waarschuwt ons en daar zien we ze: een hele school dolfijnen!! Eerst in de verte, maar ze komen steeds dichterbij en op een gegeven moment zwemmen ze vlak naast de boot.
Geweldig om dat zo te zien. Het maakt de lange tocht met de bus meer dan goed. De Dow gaat tijdens de lunch voor anker, zodat er de mogelijkheid is om te snorkelen. De hele trip is fantastisch verzorgd. Er zijn snorkelspullen aan boord en stapels handdoeken. Tussen de middag wordt er heerlijk voor ons gekookt. Om een uur of 4 ‘s middags gaan we weer terug en na een zelfde lange weg komen we ‘s avonds om half 8 aan in ons hotel. We zijn het er alle vier over eens, dit was een fantastisch avontuur!

Maar na deze trip hebben we nog een uitstapje op de planning staan. De naam van deze excursie? Dune Bashing, Sand Boarding, BBQ and evening show. We zijn benieuwd. We worden opgehaald door een meneer in traditionele kleding in een grote Amerikaanse jeep. Henk mag voorin en Ik zit met onze vrienden op de achterbank. De reis begint meteen, want waar iedere taxichauffeur tot nu toe met de auto bij ons hotel rechtsaf slaat op de 7-baans snelweg, steekt deze chauffeur de weg over en rijdt door het zand naar de overkant. Is een stuk sneller. Dan rijden we een eind het binnenland in en komen we uit bij een mooie aangelegde uitspanning. Grote nomaden tenten, een kameel, maar ook een bar en plekken met grote kussens waar je kunt zitten. Hier verzamelt iedereen zich en vormen we een club van ongeveer 7 jeeps. We mogen eerst wat rondkijken, maar dan zijn alle groepen compleet en kunnen we gaan. Onze jeep gaat als laatste. Dus wij zien wat de auto’s voor ons doen. Ze beginnen met een ongelofelijke steile helling, waarvan je denkt: “dit kan niet goed gaan”. Een tweetal van de jeeps haalt het ook niet in een keer en rollen terug. Ze moeten opnieuw aanrijden en kunnen dan de heuvel nemen. Dan wordt je toch wel een beetje zenuwachtig. Maar daar gaan we. In een keer goed en met volle vaart de woestijn in. Dune bashing dus. Geweldig, maar wij waren erg blij met onze chauffeur. Een aantal keren kwamen de andere jeeps vast te zitten en onze chauffeur moest deze auto’s lostrekken. Gelukkig zaten we goed in de veiligheidsriemen. Na afloop van deze spannende rit, was er de mogelijkheid om op een kameel te rijden en werd de BBQ voorbereid. Helaas zat het weer wat tegen, want tijdens het eten begon het te regenen. Het regent in Ras al Khaimah ongeveer 1 dag per jaar en dat is toevallig vandaag. De show en het eten vallen dus letterlijk in het water en het land is echt niet berekend op regen, dus een alternatief programma is er niet. Onder een afdakje eten we onze maaltijd. Aan die regen kan niemand iets doen, dus als je toch eens deze kant op gaat met een vakantie, dan zou ik deze excursie wel aanraden, want het is wel heel spectaculair.

Onze reis naar Ras al Khaimah heeft ons een stuk van de wereld laten zien, waar je anders niet zo gauw komt. Eerst het bijzondere Dubai, daarna de fjorden van Oman met de dolfijnen en later de ervaring van het racen met de jeeps door de woestijn. Het voelt echt als een avontuur.

De onderstaande foto is van een groot bord aan de kant van de weg. Ik vond de tekst wel mooi:

This may be the end of the road, but your journey has just begun

Geef je reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>