Macedonië, Ohrid en het landschap

In mijn vorige blog heb ik geschreven over de mooie tocht om het meer van Ohrid. In dit stuk wil ik jullie meenemen naar ons bezoek aan de stad Ohrid. Ohrid wordt ook wel het Jeruzalem van de Balkan genoemd en ik kan me dit voorstellen. Ohrid had ooit meer dan 350 kerken, tegenwoordig worden er nog 40 gebruikt. Wij nemen, om Ohrid te bezoeken, een taxi en laten ons afzetten aan het water aan het begin van het centrum. We hebben een kaart en een boekje, dus we denken het zelf wel te kunnen vinden. Als je aan komt rijden zie je hoog op de berg al een grote burcht liggen en waar wij uit de taxi stappen is beneden aan het water. We gaan lopen. Eerst maar eens de winkelstraten in. Het is een groot voetgangers gebied met veel parel winkels en aangezien ik graag wat mee wil nemen voor het thuisfront, is het leuk om wat te shoppen. De parels komen uit het meer van Ohrid en de speciale kleur komt door schubben van visjes die alleen in het meer van Ohrid zwemmen. ( dit heb ik me laten vertellen, maar hoe dat precies zit weet ik ook niet).  Nadat we aan de andere kant het centrum uitkomen, zien we bordjes die wijzen naar de burcht met een trap. We besluiten de trappen te nemen. We hebben allebei niet zo’n goede conditie, maar we doen het rustig aan en zo komen we boven op de berg. Het is schitterend en ook tijdens de klim heb je steeds mooie uitzichtplekken over het meer. Maar niet alleen maar mooie uitzichten. De geschiedenis van Ohrid gaat terug tot de 13de en de 14de eeuw voor Christus. Ohrid is bewoond geweest door de Antieke Macedoniërs, Romeinen, Oostgoten, Slaven, Byzantijnen, Ottomanen en bijna alle Balkan volken. Wat we op onze wandeling allemaal hebben gezien is te veel om in een kort stukje tekst samen te vatten. Een Amfitheater, verschillende kerken, er zijn restanten gevonden van de eerste universiteit uit de 9de en de 10 de eeuw, waar het cyrillisch schrift is ontwikkeld. Op de berg staat een kerk waar nog iconen hangen van het begin van de renaissance, uit 1295.

Eenmaal op de top, moeten we ook weer naar beneden. We nemen een andere weg, die met trappen zigzaggend tussen de gebouwen door kronkelt. Even zijn we de weg kwijt, maar een aardige gids weet ons te vertellen waar we heen moeten. Dan volgt de volgende verrassing. Langs het water en de rotsen, is een houten pad aangelegd, zodat je langs de kust schitterend kunt wandelen. In de inhammen van de rotsen zijn restaurantje en barretjes gemaakt.

Op het laatste stuk lopen we weer op zee niveau door Ohrid en komen we een piepklein museumpje tegen, waar nog een van de laatste drukpersen van Gütenberg te zien is. Hier wordt gedrukt op geschept papier, wat daar ook gemaakt wordt. De eigenaar toont het hele procédé vol trots. Er zijn op de hele wereld nog drie van deze persen te vinden en één staat er dus in Ohrid.

Wij hebben nog lang niet alles bewonderd wat er te zien is in Ohrid, want er is zoveel te zien en naast al die bezienswaardigheden is het ook een hele gezellige stad om te zijn, met veel terrassen, en eethuisjes.

Onze laatste dag in Macedonië breekt aan en eigenlijk hadden we deze dag bedoeld om lekker toch nog even dat boek te lezen aan het strand. Helaas is het niet echt strandweer. Wel droog, maar veel wolken en wat winderig, dus we besluiten een auto te huren. We hebben nog tot 5 uur ‘s middags, dus tijd genoeg. We bezoeken de bronnen van Vevcani en we zijn weer verbaasd door de groene omgeving. Daarna rijden we door naar het stadje Debar, waar we heerlijk lunchen. Hier is het helemaal niet toeristisch en de mensen erg aardig. Als wij de mevrouw complimenten geven over de heerlijke kruiden die zij gebruikt voor het eten, krijgen we een pakketje met kruiden mee. We willen daarna door naar het natuurpark Mavrovo, waar nog wilde beren en wolven wonen. Maar helaas, de weg wordt opnieuw geasfalteerd en is dus helemaal afgesloten. We besluiten om te keren en nemen een bergweggetje, waarvan wij denken dat we zo ook terug in Struga moeten komen. Maar na een kleine anderhalf uur slingeren naar de hoogste bergtop, toch maar eens aan een voorbijganger gevraagd en hij raadt ons aan om toch dezelfde weg terug te rijden naar Debar en daar de grote weg weer te nemen. Dan wordt het wel spannend, want we moeten wel ‘s avonds in het vliegtuig terug naar Nederland. Maar wat is het mooi en op dat moment besluiten we ook om hier zeker nog eens terug te keren, maar dan vanaf dag 1 een auto te huren om de prachtige natuur beter te kunnen bekijken. Een auto huren in Macedonië is goedkoper dan met twee personen een excursie boeken en je hebt de tijd aan jezelf. We zijn nu in die , iets te lange, bergtocht, regelmatig gestopt om mooie foto’s te maken en om rond te kijken, dat kan niet tijdens een excursie. En vlak bij Ohrid zijn twee nationale Parken om te bekijken. En dan heb ik het nog niet over een bezoek aan Skopje, de hoofdstad of aan een bezoek aan de Matklakloof, of de watervallen vlak bij de Bulgaarse grens. Kortom, Macedonië heeft zoveel te bieden, dat je hier zeker langer dan een weekje kunt doorbrengen.

Geef je reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>